Ka?da choroba, która dotyka cz?owieka wp?ywa na jego nastrój. Nawet wtedy, gdy jest to zwyk?y katar lub przezi?bienie pacjenci zauwa?aj? obni?enie nastroju, poniewa? nie s? w stanie funkcjonowa? tak, jak cz?owiek w pe?ni zdrowy. Podobnie w przypadku os?abienia lub zaburzenia pami?ci, uwagi czy koncentracji, zaczynaj? by? dostrzegane problemy w codziennym ?yciu, a zw?aszcza w aktywno?ci zawodowej. Osoba dotkni?ta nimi nie jest w stanie efektywnie pracowa?, czyta?, uczy? si? nowych rzeczy, albo te? szybko przypomnie? sobie jakiej? wa?nej informacji. Pojawia si? poczucie ograniczenia zdolno?ci umys?owych.
Rzecz? naturaln? w takiej sytuacji jest rozgoryczenie, zniech?cenie czy nawet obni?enie nastroju. Je?eli cz?owiek podda si? negatywnym emocjom stan przygn?bienia b?dzie si? pog??bia?. Nale?y zauwa?y?, ?e rezygnacja i poczucie depresji wp?ywaj? z kolei na i tak ju? os?abione procesy poznawcze. Otó? im bardziej nasilone obni?enie nastroju, tym motywacja maleje. Jej poziom jest nieroz??cznie powi?zany z funkcjonowaniem procesów pami?ciowych, uwagi lub koncentracji. Gdy motywacja jest niska lub niewystarczaj?ca nast?puje dodatkowe upo?ledzenie procesów poznawczych.
I tak b??dne ko?o zamyka si?. Dlatego te? nie mo?na si? podda? przygn?bieniu. Istotn? rol? odgrywa tu wsparcie ze strony osób bliskich. Ich pomoc pozwala na przezwyci??enie trudnych chwil zwi?zanych z chorob?, a tak?e dodaje si?y w procesie leczenia. Je?eli jednak zaburzenia nastroju s? bardzo nasilone i nie ust?puj? nale?y jak najszybciej skontaktowa? si? z lekarzem psychiatr?. Dzi?ki temu mo?na zapobiec pog??bieniu si? depresji, a co najwa?niejsze, szybko pomóc i przywróci? pacjentowi rado?? ?ycia.
Co choroba zabiera, a co nam pozostaje?
Zaburzenia poznawcze nie pozwalaj? tak funkcjonowa?, jak osobie w pe?ni zdrowej. Na skutek os?abionej pami?ci, uwagi i koncentracji praca nie jest ju? tak wydajna i sprawna. W ?yciu codziennym pojawiaj? si? przeszkody, które kiedy? by?y niezauwa?alne. Cz?sto powoduje to, ?e chory zaczyna rezygnowa? z niektórych aktywno?ci. Pojawia si? poczucie, ?e choroba zabiera dotychczasowe ?ycie. Ale czy tylko zabiera? Paradoksalnie otrzymujemy nowe, czasem wcze?niej niedostrzegane mo?liwo?ci. Choroba ma w sobie nieoceniony element zbli?ania ludzi. Czasem dopiero dzi?ki niej cz?owiek spostrzega, ?e jest dla kogo? wa?ny, jak kto? si? o niego troszczy. Nast?puje dostrzeganie ludzi wokó? siebie. Kolejn? rzecz?, jak? mo?na wtedy odkry? s? prawdziwe warto?ci. Cz?owiek zaczyna wtedy przygl?da? si? swojemu ?yciu i zastanawia? si?, co jest dla niego naprawd? wa?ne. Stwarza to mo?liwo?? weryfi kacji swojego dotychczasowego post?powania. Nale?y wykorzysta? t? sytuacj?, ?e choroba co? zabiera, ale paradoksalnie daje co? w zamian.